Aktualności Prawo pracy
Od 1 stycznia 2012 roku wchodzi w życie nowelizacja ustawy o rehabilitacji z 29 października 2010 (Dz.U. 2010 nr 226 poz. 1475). Zmienia ona czas pracy niepełnosprawnych zaliczonych do umiarkowanego lub znacznego stopnia niepełnosprawności i zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy.
Zgodnie z treścią art. 772 § 1 Ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (tekst jednolity Dz. U. 1998 r. Nr 21 poz. 94), w brzmieniu po nowelizacji z dnia 26 lipca 2002 roku, obowiązek wydania Regulaminu Wynagradzania ciąży na pracodawcy zatrudniającym co najmniej dwudziestu pracowników.
Zwolnienia grupowe - kiedy można mówić o takiej formie, jak uniknąć sytuacji kiedy pracodawca unika zwolnień grupowych, aby nie wypłacić odpraw.
Racjonalizacja zatrudnienia oraz restrukturyzacja zakładów pracy, która pojawia się często z uwagi na potrzebę dostosowywania się do zmieniających się warunków rynkowych, stworzyła potrzebę wprowadzenia odpowiednich w tym zakresie regulacji prawnych.Ideą ich wprowadzenia z jednej strony było to, aby ułatwiały pracodawcom dokonywanie koniecznych i niezbędnych zmian osobowych, a z drugiej, aby zapewniały odpowiednią ochronę prawno-ekonomiczną pracownikom tracącym pracę bez swojej winy.
Podstawę prawną takich zwolnień grupowych stanowi Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. 2003 r. Nr 90, poz. 844 ze zm.).
W dniu 1 stycznia 2010 roku weszła w życie istotna nowelizacji kodeksu pracy w zakresie wymiaru i zasad udzielania urlopów macierzyńskich. Obecnie urlop macierzyński dzieli się na część obligatoryjną i fakultatywną.
Omawiając zagadnienie mobbingu, nie sposób pominąć jego ustawowej definicji. Kodeks pracy stanowi, że mobbingiem są zatem działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników.
Tak zwany urlop na żądanie został wprowadzony do kodeksu pracy z dniem 1 stycznia 2003 roku w przepisie art. 1672, zgodnie z którym pracodawca jest obowiązany udzielić na żądanie pracownika i w terminie przez niego wskazanym nie więcej niż 4 dni urlopu w każdym roku kalendarzowym, przy czym pracownik musi zgłosić żądanie udzielenia urlopu najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu.
Przepisy prawa pracy nie posługują się, ani tym bardziej nie definiują, pojęcia elastycznego czasu pracy czy elastyczności czasu pracy. Próby zdefiniowania tych pojęć podejmowane są w piśmiennictwie. Przyjmuje się, iż elastyczność czasu pracy polega na takim jego ukształtowaniu lub stworzeniu możliwości kształtowania w ramach obowiązujących przepisów, które pozwala partnerom społecznym lub stronom stosunku pracy na dostosowywanie go do swoich uzasadnionych potrzeb.
Zasadą jest, iż urlop wypoczynkowy powinien zostać wykorzystany w roku, za który przysługuje, a pracownik nie może zrzec się prawa do urlopu. Urlop wypoczynkowy może zostać na wniosek pracownika podzielony na części, ale tylko w ten sposób, aby co najmniej jedna część wypoczynku obejmowała nie mniej niż 14 kolejnych dni kalendarzowych.
