"Take your leadership to the next level. Nie bądź tylko liderem. Bądź kreatywnym, inspirującym Przywódcą."

Takie hasła przyświecają organizowanym przez Olgę Rzycką i Agatę Wiśniewską warsztatom, na których uczestnicy stykają się z końmi.

Wiedzeni wrodzoną ciekawością postanowiliśmy bliżej przyjrzeć się tym niezwykłym, niestandardowym, budzącym różne emocje aktywnościom rozwojowym i zadać organizatorkom kilka pytań, jak to bywa w naszym zwyczaj na początku jednym słowem.

JESTEM... KOBIETĄ
BĘDĘ... MATKĄ
MARZĘ O... WYSTARTOWANIU W OLIMPIADZIE SPORTOWEJ
JESTEM ZADOWOLONA Z...  SIEBIE
W WOLNYM CZASIE ROBIĘ... WSZYSTKO TO, CZEGO NIE ZROBIŁAM JAK BYŁAM ZAJĘTA
PRACA JEST DLA MNIE...BARDZO WAŻNA

Pani Olgo dlaczego konie? Co jest w nich specyficznego?

Jest to najczęściej używane pytaniem jakie słyszę od potencjalnych klientów. Konie są niezwykle wrażliwymi, świadomymi otoczenia w jakim się znajdują i szybko reagującymi zwierzętami. By przetrwać muszą być czujne. Natura wyposażyła je w instynkty I zmysły, które są niezwykle wyostrzone. Są w stanie zauważyć najlżejszy ruch. Rozróżniają spokojne niezagrażające podejście od nerwowej, lękowej energii. Do tego, tak jak ludzie konie bardzo różnią się między sobą. W końskim świecie, zasady są jasne, łatwe do zrozumienia. Konie szukają silnego przywództwa i chcą podążać za tym komu ufają i kogo szanują. Jeśli dostarczymy im przeciwne zachowanie to zaczną kwestionować nasz autorytet. Zwykle w stadzie władza jest podzielona. Klacz-przywódca zarządza stadem, wybiera miejsca w których stado się pasie, w których pije, rozsądza spory, zwykle jest na przedzie stada. Natomiast ogier – przywódca chroni stado przed niebezpieczeństwem. Główna klacz i główny ogier pracują razem by stado było bezpieczne i silne. Całe stado uczy potomstwo reguł postępowania i przetrwania. W świecie koni praca grupowa jest szanowanym standardem. Konie nie dbają o naszą pozycję czy status. Wyłapują to co się z nami dzieje na płaszczyźnie pozawerbalnej. Są zwierciadłem dla mnie  i moich kompetencji. Od koni
możemy się nauczyć wielu rzeczy. Konie przetrwały tysiące lat dzięki swojej społecznej naturze, zdolności do bycia razem i polegania na sobie nawzajem, a także klarowności swojej komunikacji. Ich przetrwanie zależało od dobrego przywództwa i akceptacji ról stadnych i dlatego są tak idealnymi  partnerami uczącymi przywództwa i pracy zespołowej.  Ich reakcje na nasze zachowanie dostarczają czytelnego i skierowanego wprost feedbacku o tym co robimy i  jak jesteśmy postrzegani. Często ten feedback jest dokładnym odbiciem tego co przydarza nam się w pracy i w szerszym  życiu.

Konie uchodzą za bardzo wrażliwe zwierzęta? Czy ta ich wrażliwość ma wpływ na pracę z ludźmi?

Tak, konie są niezwykle wrażliwymi zwierzętami. Zachowują się tak jak żywe, zwierciadło emocjonalne dla ludzi. Instynktownie poszukuje lidera z autorytetem. W ciągu wielu lat pracy z końmi i ludźmi przekonałam się , że potrafią nauczyć cię więcej o tobie samym niż jesteś w stanie sobie wyobrazić. Konie nie wiedzą nic o korporacjach, naszym statusie społecznym, są kompletnie nie czułe na naszą pozycję i role w biznesie i strukturach społecznych. Odbierają nas i spostrzegają nas tak, jak się prezentujemy. Nie mają opinii czy ukrytych motywów.  Odzwierciedlają  nasze silne i słabe strony oraz obszary naszej niespójności. Jako zwierzęta „ucieczki”
konie szukają pewnych siebie i silnych liderów, i wymagają od nich wysokiego poziomu świadomości, autentyczności i wrażliwości.

Czy to są specjalnie przygotowane konie?

Konie, które współpracują w trakcie warsztatu nie są specjalnie do niego przygotowywane. Zależy nam na ich spontanicznych, niewyuczonych reakcjach. Warto jednak podkreślić, że nie są to dzikie mustangi prosto z amerykańskich prerii, a konie które są przyzwyczajone do obecności ludzi. Przed każdym warsztatem starannie wybieramy 5 koni, które współpracują z uczestnikami w trakcie warsztatu.

Jak konie mogą zwiększyć samoświadomość?

Konie same z siebie nie zwiększają świadomości człowieka, to człowiek zwiększa swoją świadomość obcując z nowymi sytuacjami i dokonując refleksji nad sobą. Konie w tych warsztatach są raczej katalizatorem zmian, budowania większej świadomości a nie psychoanalitykiem, który kładzie nas na kozetce. W trakcie warsztatów tworzony jest pewien kontekst, który zaprasza do konfrontowania się ze swoimi ograniczeniami, ze swoimi przekonaniami, ze swoimi rutynowymi sposobami myślenia. Jest to otwarcie procesu związanego z rozwojem siebie samego. Konie mogą nauczyć nas wiele o zaangażowaniu, współpracy, partnerstwie. Więcej niż ludzie. Mogą to też zrobić w krótszym czasie. Wzorce przywództwa i podążania, dominacji i submisji, współzawodnictwa i  współpracy są podobne w stadzie zwierząt  i miejscu pracy. Podczas zająć zachowanie konia jest naturalnym i ciągłym w czasie feedbackiem związanym z  zachowaniem  i potencjałem przywódczym uczestników. Interakcja z koniem podkreśla te rzeczy, które działają dobrze i daje możliwość wypróbowania / wprowadzania alternatywnych sposobów zachowania w sytuacjach, gdzie wynik mija się z celem. True Leadership Expiriences  pokazuje jak osobisty styl przywódczy uczestników jest percypowany przez innych, i jak można go zmienić by wzmocnić rezultaty. Nauka płynie z interakcji z innymi uczestnikami, trenerami i oczywiście od urodzonego lidera – konia, który bierze udział w proponowanych uczestnikom aktywnościach. Dzięki indywidualnym spotkaniom z końmi, i późniejszym dyskusjom grupowym oraz sesjom feedbackowym, uczestnicy poszerzają świadomość siebie samych i innych a także uczą się jak zastosować tę nową wiedzę w sytuacjach biznesowych  i osobistych.
Jedynym pytaniem jest: Czy jesteś w stanie udźwignąć 100%szczery feedback dotyczący twojego stylu przywództwa? Jeżeli możesz stawić czoła tym informacjom, nauczysz się więcej o swoim przywództwie w ciągu jednego spotkania niż możesz się  spodziewać.

Jaki główny mechanizm działa w tego typu pracy?

Główny mechanizm działania polega na uczeniu przez doświadczenie. Mam takie wrażenie, że często na różnych szkoleniach prezentuje się dużo wiedzy, uczestnicy mozolnie ćwiczą różnego rodzaju umiejętności, dużo gadają na temat np. przywództwa a potem nic w ich funkcjonowaniu się nie zmienia. W trakcie tego warsztatu uczestnicy mają szansę poznać coś prawdziwego, spotykają się sami ze sobą. Doświadczają siebie w niezwykłej sytuacji. Poznają także reakcje i punkty widzenia innych ludzi. Warsztat ten jest oryginalną i skuteczną drogą na budowanie mocnych zespołów, poprawę swoich umiejętności przywódczych i wyciągania ludzi z ich strefy komfortu po
to by osiągali lepsze efekty. Warsztat ten nie jest dla wszystkich. Adresujemy go do ludzi, którzy poszukują, którzy chcą się rozwijać, którym zależy na zmianie i większej znajomości siebie, którym zależy także na większej efektywności. W czasie tego warsztatu bardziej zastanawiamy się nad jakością przywództwa niż ćwiczymy techniki. Bardziej zależy nam na doświadczeniu i wglądzie aniżeli na długich teoretycznych wykładach. Czasami trudno jest zamknąć w słowach to czego uczestnicy doświadczają w trakcie tego warsztatu. Uczenie oparte na doświadczeniu jest jak żaden inny trening ponieważ uczestnicy lepiej go pamiętają i uczą się poprzez działanie.

Czy praca z innymi zwierzętami przynosi podobne efekty?

Nie wiem, nie pracowałam z innymi zwierzętami. Wydaje mi się jednak, że zdecydowanie inne efekty osiągnęłoby się pracując z biedronkami ;) i tutaj zdecydowanie zastanawiałabym się czy to ma sens ;)

Czym różni się ten warsztat od innej pracy z liderami?

Przede wszystkim metodologią pracy. W trakcie tego warsztatu rolą trenera/coacha jest wytworzenie takich warunków, w których uczestnicy będą czuli się na tyle bezpiecznie i komfortowo, by dzielić się swoimi obserwacjami, wrażeniami, doświadczeniami po to, by dokonywać ważnych dla siebie wglądów. Trener/Coach nie interpretuje tego co uczestnicy mówią, nie mówi co jest dobre a co złe, co powinno się robić a czego nie, nie daje złotych zasad postępowania. Zwraca raczej uwagę na to, że ważne jest pogłębianie  świadomości tego co się dzieje, własnych reakcji i potencjalnych  konsekwencji. Zachęca też do eksperymentowania z nowymi sposobami zachowania.  W trakcie tego warsztatu uczestnicy zapraszani są do wykonywania różnych ćwiczeń, które są następnie omawiane.

Jak rozumiane jest tutaj przywództwo?

Przywództwo jest tutaj rozumiane jako pewien zestaw cech. Zwykle związanych z poruszaniem się między kilkoma wymiarami:

• obserwacja  - ocena
• bliskość - dystans
• prowadzenie-byciem prowadzonym
• odwaga i zaufanie
• cel indywidualny-cel grupowy

Wielu z nas uważa, że przywództwo, jest wrodzoną umiejętnością, jeżeli się z nim nie urodziłeś, jeżeli jej nie odziedziczyłeś to klops.  Co by się jednak wydarzyło gdybyś mógł rozwinąć swoje umiejętności przywódcze poprzez naśladowanie zachowań koni?

Samo takie stwierdzenie brzmi lekko pisząc - dziwnie.  Jednak jeżeli weźmiesz pod uwagę to, że konie biegają po ziemi dłużej niż 55mln lat a przywódcy stad pomagają im przetrwać (bez pomocy ludzi)  - to być może pojawia się okazja by zagadnieniu przyjrzeć się bliżej i  być może czymś się zainspirować.

Po co liderowi samoświadomość?

Po to by był bardziej efektywny. Znanie siebie pozwala lepiej funkcjonować w społeczeństwie i osiągać cele. Poprzez zwiększenie rozumienia samego siebie i tego jak wpływasz na tych, którzy są wokół Ciebie możesz poprawić swoje wyniki. Poprzez uzyskanie głębokiego wglądu w swoje mocne i słabe strony, zyskujesz  możliwość świadomego wyboru i tworzenia. Możesz nauczyć się tak kształtować swoje zachowania, swoje działania i nawyki  by prawdziwie odzwierciedlały  twoje intencje i cele.

W jakich sytuacjach warto zastosować szkolenia z końmi?

• Doskonalenie kompetencji przywódczych
• Praca zespołowa
• Łączenie zespołów
• Dostarczenie zespołom nowego sensu, celu i energii
• Rozwój kompetencji komunikacyjnych
• Osiąganie celów
• Rozwój osobisty
• Rozwój sposobów radzenia sobie ze stresem
• Samoświadomość, autentyczność, spójność, zaangażowanie
• Zrozumienie i stosowanie prawdziwych zasad zaufania
• Wzmacnianie kompetencji związanych z rozwiązywaniem problemów i przekraczaniem przeszkód
• Wzmacnianie samoświadomości i pewności siebie
• Zrozumienie różnicy między asertywnością a agresją
• Szanowanie i docenianie indywidualnych różnic

Pani Olgo  co Pani myśli o męskim i kobiecym stylu zarządzania? Czy takowy w ogóle istnieje?

Hmmm, to pytanie jest bardzo ciekawe i trudno mi na nie odpowiedzieć. Nie robiłam jeszcze w Polsce żadnych dotyczących tego zagadnienia badań. Mam jednak kilka bardzo subiektywnych spostrzeżeń.
Pierwsze jest takie: tak, kobiety i mężczyźni się różnią. Fizycznie, psychicznie. Mają różne zestawy kompetencji, umiejętności, zachowań, przeżywania etc.
Drugie jest takie: ludzie się różnią, nie zależnie od tego czy są kobietami czy mężczyznami.
Trzecie jest takie: jeżeli ludzie się różnią, jeżeli kobiety i mężczyźni się różnią to style ich zarządzania też się różnią.
Czwarte jest takie: w Polsce pojawił się pewien trend – deprecjonujmy mężczyzn, na świecznik stawiajmy kobiety – świat będzie wtedy lepszy. Oczywiście przesadzam, aczkolwiek jest tu  pewne ziarno prawdy.

Wracając do odpowiedzi  na pytanie: Jeżeli coś jest nazwane to ...istnieje,  więc kobiecy/męski styl zarządzania istnieje. I myślę, że się one różnią, aczkolwiek wszystkie opisy zawierające zestaw charakterystyk są nie do końca prawdziwe i raczej spłaszczają całe zjawisko niż je pogłębiają.

Ostatnio, w krótkim czasie rzuciło  mi się w oczy kilka kobiet zajmujących wysokie stanowiska menedżerskie, które były bardziej „męskie” niż mężczyźni. Niektóre z nich były niezwykle twarde, bezwzględne i … niezrównoważone w swych reakcjach.  Nie jest to prawidłowość, a przynajmniej nie mam takiego wrażenia, żeby większość kobiet na stanowiskach menedżerskich tak funkcjonowała. Zwykle kobiety-menedżerowie, z którymi współpracowałam były odporne na stres, dobrze się komunikowały, korzystały ze swojej inteligencji emocjonalnej, były świetnymi analitykami. Hasła, które mogą im przyświecać to: partnerskie relacje ze współpracownikami, pracownikami,  racjonalność, współpraca, odpowiedzialność, wielozadaniowość, mniejszy nacisk na kontrolę, duża chęć rozwoju osobistego.

Panów natomiast opisują pojęcia takie jak: hierarchia, status, współpraca, kontrola. Relacje dla nich nie są najważniejsze. Raczej ważne jest wykonanie zadania. Dyrektywność, pokazywanie niedociągnięć, wywieranie wpływu - to charakterystyki często przeze mnie spostrzegane. Często mają też problem z jasnym mówieniem o co im chodzi. Często trudno jest im słuchać innych. Szybko podejmują decyzje.

Myślę sobie, że zarówno kobiecy jak i męski styl zarządzania są ok. Sprawdzają się w różnych kontekstach, w różnych sytuacjach, ani jeden ani drugi nie jest lepszy. Są po prostu różne. Ważna jest elastyczność i otwartość na korzystanie z tych uzupełniających się charakterystyk. Ich łączenie.

Współczesny biznes idzie w stronę płaskich struktur, od  podporządkowania i kontroli do partnerstwa i samozarządzania – kobiety wydają się lepiej sprawdzać w tej rzeczywistości biznesowej i lepiej przystosowują się do zmian.

Ma Pani ogromne doświadczenie jako coach. Jakie wskazówki mogłaby Pani przekazać niedoświadczonym czytelniczkom naszego portalu, które dopiero wkraczają na arenę życia zawodowego?

Przede wszystkim zachęcam Panie do cierpliwości, wytrwałości i konsekwencji w podążaniu swoją własną, sprawiającą satysfakcję drogą. Spokojne zapytanie siebie i odpowiedź na pytanie: Czego ja tak naprawdę chcę od życia? - pomaga. Mnie osobiście pomogła także odpowiedź na pytania: Co chcę robić? Co chcę po sobie zostawić? Za ile pieniędzy chcę sprzedawać swój czas i swoją wiedzę? Mam takie wrażenie, że warto jest też eksperymentować, przecierać szlaki, robić coś mimo tego (albo właśnie dlatego), że nikt inny czegoś takiego jeszcze nie robił. Zachęcam też Panie, by dbały o siebie w różnych obszarach życia i nigdy, nigdy, nigdy się nie poddawały w dążeniu do bycia szczęśliwymi.

Jak Pani spędza wolny czas?

Pracując ;)  Mam własną firmę z jej wielkimi zaletami i... jest tak, że ktoś obserwujący mnie z boku mógłby powiedzieć, że bardzo rzadko mam wolny czas. Faktycznie, kiedy nie zajmuję się  szkoleniem, coachowaniem, prezentacjami etc. to piszę artykuły czy książki. Jak nie piszę to czytam – oj, dużo czytam ;) jak nie czytam, to zastanawiam się czego mogłabym się nauczyć i...się uczę. Ostatnio na tapecie mam język hiszpański, który małymi krokami przyswajam. Jak się nie uczę to idę na koncert lub do kina. Książki, filmy i koncerty to moje standardowe sposoby spędzania wolnego czasu, które są rodzynkami w cieście zwykłego tygodnia. Mam też ulubione rytuały – poranne spacery z psem.  Pies zdecydowanie dba o to bym z nim spędzała swój wolny czas – wyciąga mnie na spacery i na rower nie dbając o pogodę za oknem. W wolnym czasie lubię także robić różne domowe rzeczy – od prania począwszy na gotowaniu skończywszy.

Uwielbiam także wysokie góry zimą i te ich rejony gdzie jest niewiele ludzi. Często więc wolny czas spędzam w górach jeżdżąc na snowboardzie. Często powracam też do tych chwil, kiedy udawało mi się wytyczać pierwszy szlak na świeżym puchu....

Jaką książkę / film mogłaby Pani polecić naszym czytelniczkom?

Ostatnio z branżowych książek zachwyciłam się książkami Pana Manfreda Keats de VRIES („Lider na kozetce”, „Mistyka Przywództwa”). Autor zajmuje się tym jak na funkcjonowanie firmy wpływają szefowie o różnej osobowości, ich emocje i mechanizmy obronne. Polecam gorąco wszystkim, którzy chcą być bardziej samoświadomymi przywódcami. Połknęłam też w zastraszającym tempie wszystkie książki o Sherlocku Holmesie i się w nich (i  nim) zakochałam. Po raz pierwszy czytałam je jako nastolatka, a teraz do nich wróciłam i odkryłam je na nowo. Powroty po latach do książek, które się wcześniej czytało są zaskakujące, zwraca się uwagę na zupełnie inne rzeczy niż wcześniej... polecam.