🎬 „Dom dobry” – film, który nie pozwala zapomnieć

Wiele osób po obejrzeniu „Domu dobrego” mówi, że to film, który zostaje w głowie na długo.
I trudno się z tym nie zgodzić. Bo choć to film – pokazuje coś, co dzieje się naprawdę.
Blisko. W domach, które mijamy codziennie.

To nie jest „film o kimś innym”.
To opowieść o nas – o tym, jak łatwo uwierzyć, że „to nie moja sprawa”.
O tym, jak często oceniamy, zanim spróbujemy zrozumieć.
Jak łatwo powtarzamy te same zdania, które ranią mocniej niż cios:

„Na pewno sama tego chciała.”
„Przecież mogła odejść.”
„Nie wyglądała na ofiarę.”

A przecież przemoc nie ma jednego wyglądu.
Nie zawsze zostawia siniaki.
Czasem jest w słowie, w spojrzeniu, w milczeniu.

Nie ma nic wspólnego ze słabością – raczej z brakiem wsparcia, z brakiem wiary, że ktoś pomoże, że ktoś uwierzy.

Ten film boli, bo odbija w nas samych to, czego często nie chcemy zobaczyć – nasze przyzwolenie, nasze stereotypy, nasze „nie wtrącaj się”.
A jednak trzeba się wtrącać. Bo milczenie to też wybór.

Każdy ma prawo do bezpieczeństwa, do szacunku, do życia bez lęku.
I nikt nie powinien słyszeć, że „to jego wina”.

Jeśli po obejrzeniu filmu coś w Tobie drgnęło – jeśli rozpoznajesz w tych historiach coś znajomego – pamiętaj, że nie jesteś sama.

Pomoc jest możliwa.
📞 600 559 229
📧 pomoc@fundacjaart.pl
🌐 www.fundacjaart.pl

Bo przemoc nie kończy się wtedy, gdy odwracamy wzrok.
Kończy się, gdy ktoś wreszcie powie: DOŚĆ.