1870

Psychiatra berliński Carl von Westphal opublikował w „Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten” historię młodej kobiety, czującej od najmłodszych lat pociąg do własnej płci, obojętnej natomiast na mężczyzn. Westphal dowodził, że była to wrodzona, a nie nabyta anormalność, oraz że nie ma powodu, by traktować owo „przeciwne uczucie seksualne” jako obłęd.