Dlaczego osoby doznające przemocy nie odchodzą?

To jedno z najczęstszych pytań. I jedno z najbardziej krzywdzących.

„Dlaczego ona po prostu nie odejdzie?” To pytanie słyszymy w przestrzeni publicznej, w rozmowach prywatnych, w komentarzach w internecie.

I właśnie to pytanie jest jednym z największych nieporozumień wokół przemocy.

W gabinecie nie pytamy: „dlaczego nie odeszłaś?”
Pytamy: „co sprawiło, że było to tak trudne?”

Bo odejście z relacji przemocowej to nie decyzja z kategorii „wystarczy chcieć”.
To proces. Długi. Skrajnie wyczerpujący. Często okupiony strachem, stratami i poczuciem winy.

Co naprawdę zatrzymuje w przemocy?

Z perspektywy pracy terapeutycznej i interwencyjnej wiemy jedno: przemoc nie jest pojedynczym, zdarzeniem. Jest systemem. Systemem, który stopniowo odbiera:
– poczucie sprawczości
– zaufanie do własnych ocen
– wiarę w siebie
– poczucie wartości

A w jego miejsce wprowadza lęk, wstyd i zależność. Najczęstsze powody, dla których osoby nie odchodzą z przemocowych relacji, to:

• strach o dzieci
• zależność finansowa
• brak wsparcia społecznego
• wstyd i poczucie winy
• nadzieja, że „tym razem się zmieni”

Do tego dochodzi izolacja, kontrola, manipulacja i systematyczne podważanie granic. To nie jest słabość. To mechanizm przemocy.

Przemoc uczy bezradności

Sprawca nie zaczyna od uderzenia. Zaczyna od kontroli. Od umniejszania. Od przekraczania granic.
Od testowania reakcji. Przemoc narasta powoli. Tak, żeby ofiara zdążyła przywyknąć.

Z czasem:
– przestaje ufać sobie
– zaczyna usprawiedliwiać sprawcę
– bierze odpowiedzialność za jego zachowania
– wierzy, że „to przeze mnie”

W gabinecie często słyszymy: „Gdybym była lepsza, on by się tak nie zachowywał”.

To jedno z najgroźniejszych przekonań, jakie zostawia przemoc.

Dlaczego edukacja i wsparcie są kluczowe?

Nie da się wyjść z przemocy w pojedynkę. Potrzebne są równoległe działania:

– edukacja
– wsparcie psychologiczne
– realna pomoc instytucjonalna

Dlatego tak ważne są programy, które łączą te obszary. Projekt „Powiedz o TYM komuś 4” właśnie to robi.
Nie obiecuje prostych rozwiązań.
Daje narzędzia.
Wiedzę.
Wsparcie.
Bez oceniania.

Bo każda osoba wychodząca z przemocy potrzebuje czegoś więcej niż hasła „odejdź”. Potrzebuje bezpiecznej drogi.

Jeśli jesteś obok osoby doznającej przemocy

Twoja reakcja ma znaczenie. Twoja uważność może uratować.

Nie pytaj:
„Dlaczego nie odchodzisz?”

Zapytaj:
„Co jest dla Ciebie teraz najtrudniejsze?”
„Czego najbardziej się boisz?”
„Jak mogę Ci pomóc?”

Czasem wystarczy jedna osoba, która nie ocenia. Jedna rozmowa, która daje nadzieję. Jedna relacja, która przywraca poczucie wartości. Przemoc nie zaczyna się od uderzenia. I nie kończy się na odejściu. Ale można ją zatrzymać. Razem.

Więcej informacji i wsparcia:
www.fundacjaart.pl
www.przeciwprzemocy.pl

Zadanie publiczne zostało dofinansowane ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego

📣 #PowiedzOTYMkomuś
📣 #Mazowszepomaga
📣 #MCPSwsparcie
📣 #SolidarnośćMazowiecka
📣 #FundacjaART